– Είναι λάθος να σκοτώνεις. – Να βάζεις βόμβες και ν’ ανατινάζεις μικρά παιδάκια, αυτό είναι λάθος. Αυτό κάνουν. Παιδιά σαν τον αδερφό σου.

Το “Blasted” (ΐ995) είναι το πρώτο θεατρικό έργο της Sarah Kane και αυτό που την ενέταξε στη θεατρική πραγματικότητα. Με αφορμή το συγκεκριμένο έργο δέχτηκε επί σειρά ετών ιδιαίτερα σκληρή κριτική όσον αφορά τη γραφή της. Ακολούθησαν και άλλα έργα της, όπως τα “Phaedra’s Love” (1996) και “Cleansed” (1998), για τα οποία συνέχισε να δέχεται αρνητική κριτική σχετικά με τις σκηνές βίας που περιείχαν. Η ίδια πάλεψε πολύ ώστε να αποτινάξει το στίγμα της συγγραφέως που απλώς σοκάρει μέσα από τη βία. Πολύ συχνά οι κριτικές που δεχόταν ήταν απλοϊκές ή επιφανειακές, ενώ υπήρξαν φορές που το περιεχόμενο των έργων της παραποιήθηκε, μιας και μερίδα κριτικών δεν έκανε τον κόπο να εμβαθύνει σε αυτά ή βασιζόταν σε φήμες. Η Sarah Kane άρχισε να τραβά ουσιαστικότερα την προσοχή του κοινού και των δημοσιογράφων το 1998, όταν έγραψε το έργο Crave, υπογράφοντάς το, βέβαια, αρχικά με το ψευδώνυμο Marie Kelvedon. Αυτό ήταν εν μέρει ένα αστείο που έκανε με τον στενό της κύκλο, ήταν όμως και μια απόπειρα να ξεφύγει από το σύννεφο και τη φήμη που την ακολουθούσαν, θέλοντας να προκαλέσει το αναγνωστικό κοινό να προσεγγίσει τη δουλειά της αφήνοντας πίσω την προκατάληψη. Έκτοτε, και η στάση των κριτικών άλλαξε απέναντι στα έργα της, τα οποία άρχισαν να χαίρουν μεγαλύτερης εκτίμησης. Επέλεξα να μη μεταφράσω τον τίτλο του έργου, αλλά να τον κρατήσω στην αγγλική. Ο λόγος είναι πως δεν κατάφερα να βρω μια έννοια η οποία θα απέδιδε αυτό που το Blasted πρεσβεύει. Αν και η καταστροφή συμβαίνει αιφνιδίως, οι συνθήκες που οδηγούν σε αυτήν καλλιεργούνται μέσα στον χρόνο. Τι είναι άραγε εκείνο που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια επερχόμενη συμφορά, που άξαφνα θα ανατρέψει τα πάντα στις ζωές των ανθρώπων; Παρά την προσπάθειά μου, πίστεψα πως μια απόπειρα μετάφρασης θα αφαιρούσε περισσότερο παρά θα προσέδιδε αξία στο εγχείρημα. […]