Από τα κορυφαία έργα του Άντον Τσέχωφ, ο Γλάρος σηματοδότησε ταυτόχρονα μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις στη σκηνοθεσία και στην ερμηνευτική τέχνη του παγκόσμιου θεάτρου, αφού στην παρουσίασή του από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας το 1898 «εγκαινιάστηκε» η περίφημη Μέθοδος Στανισλάφσκι που επηρέασε καταλυτικά την παρα- στασιολογία του 20ού αιώνα.

Στο πιο αυτοβιογραφικό ίσως έργο του Ρώσου συγγραφέα, η δράση του έργου μετατοπίζεται για πρώτη φορά τόσο εμφατικά από ένα πρόσωπο-πρωταγωνιστή σε μια ομάδα ανθρώπων, που περνούν τον χρόνο τους λέγοντας ιστορίες, μιλούν για τα όνειρά τους, οικτίρουν τις ζωές τους, ψάχνουν διέξοδο από την ανία μέσα στην οποία καθημερινά βουλιάζουν, επιζητούν απεγνωσμένα την αναγνώριση, πενθούν τη ζωή τους, πασχίζουν να ερωτευθούν και να βιώσουν την ευτυχία.