Μην επιλέγετε εμένα, κύριε, για να διαδώσω μια ευδαιμονία – μια ευδαιμονία δικής σας κοπής. […] Δεν μπορώ να είμαι υπηρέτης ηγεμόνων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Η μετάφραση ενός κλασικού έργου είναι πάντα μια ιδιαίτερη πρόκληση για έναν μεταφραστή, παρά τις ιδιαίτερες δυσκολίες που παρουσιάζει. Όποιος αναλαμβάνει ένα τέτοιο εγχείρημα δεν πρέπει απλώς να γνωρίζει καλά τη γλώσσα του πρωτοτύπου, αλλά και την εποχή κατά την οποία γράφτηκε το έργο, καθώς και τα πνευματικά κινήματα που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, ώστε να μπορέσει να διακρίνει τα νοήματα που έχουν κρυφτεί με την πάροδο των χρόνων μέσα στις λέξεις μεταβάλλοντας τη σημασία τους. Το εγχείρημα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο όταν το έργο αυτό είναι ο Δον Κάρλος, που άρχισε να γράφεται το 1783 και ολοκληρώθηκε το 1787, δύο χρόνια πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, επηρεασμένο εν μέρει από τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού, αλλά και φορτισμένο ακόμα από το εκπνέον λογοτεχνικό κίνημα Θύελλα και Ορμή, του οποίου ο Φρήντριχ Σίλλερ ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους. […] (Από την παρουσίαση της έκδοσης)