Μια εξεζητημένη τάση προς την αφέλεια του λαϊκού και την τραχύτητα του πρωτογόνου, μια γοητευτική εναντίωση στην ώραιολογία, ένας ακραίος γλωσσικός αμοραλισμός, μια ερμαφρόδιτη συνύπαρξη του άδολου και του ρυπαρού, μαζί με μια γερή δόση αφομοιωμένου μεσαιωνισμού και απωθημένου κλασικισμού συνιστούν μερικά από τα κύρια γνωρίσματα της λογοτεχνικής περίπτωσης του περίφημου ποιητή από τις Αρδέννες. Οι όροι που θα χαρακτήριζαν την αινιγματική και περιπετειώδη τροχιά του μέσα στα γράμματα είναι: δραστική ενεργητικότητα, τυχοδιωκτική ταχύτητα, ιδεαλιστικός υλισμός, αδιάκοπη μετάλλαξη. Βασικό στοιχείο του το νεύρο. Στόχος του, η ταύτιση του ιδεατού με την πράξη. Άξονάς του, η επιδίωξη της ελευθερίας μεσ’ από την παραδοχή, τη βίωση και τη δικαίωση των αντιφάσεων. Περιοχή του, η ουτοπία. Κίνητρό του, η αντίδραση προς ό,τι συμβατικό. Όραμά του, το αδύνατο.