Στη μικρή αυτή ανθολογία υπάρχουν ποιήματα τριών Αυστριακών, ενός Γερμανού, ενός Γάλλου και ενός Ρώσου. Το μόνο πράγμα που τους συνδέει είναι πως και οι έξι είναι παιδιά της Γηραιάς Ευρώπης. Ο μοναχικός, μελαγχολικός Τρακλ με τα εξπρεσιονιστικά του ποιήματα βρίσκεται δίπλα στον στοχαστικό Αρσένι Ταρκόφσκι, που επί πολλά χρόνια ήταν απαγορευμένος στη Σοβιετική Ένωση. Ακολουθεί ο Ρίλκε, ο μεγαλύτερος γερμανόφωνος ποιητής του εικοστού αιώνα. Έπεται ο αιχμηρός Μπέρνχαρντ, που είναι εκτός των άλλων και σπουδαίος ποιητής. Ακολουθεί ο Γαλλοεβραίος υπερρεαλιστής Γκολ και το βιβλίο τελειώνει με τον ποιητή και δοκιμιογράφο Μπεν, που με την πρωτόφαντη ποίησή του επηρέασε βαθιά τους μεταπολεμικούς λογοτέχνες της πατρίδας του. Στον τόμο αυτό δημοσιεύονται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα τα “φαλλικά” ποιήματα του Ρ.Μ. Ρίλκε. Η συμβολική γλώσσα που χρησιμοποιεί ο ποιητής, αγνοώντας τα ταμπού της κοινωνίας της εποχής του, είναι τόσο τολμηρή, που επί σαράντα χρόνια οι εξαίρετες αυτές δημιουργίες έμειναν στην αφάνεια, γιατί κανείς δεν τολμούσε να τις εκδώσει.