“Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ”:
Ο στρόβιλος είναι η εκδήλωση μίας βίαιης περιστροφικής κίνησης, μίας δίνης σε ρευστό σώμα, που απαντάται στον φυσικό κόσμο ως ρουφήχτρα (στη θάλασσα) ή ως ανεμοστρόβιλος (στον αέρα). Στον τεχνικό κόσμο ο στρόβιλος είναι μία μηχανή που γεννάει ενέργεια μέσα από την αξιοποίηση των υψομετρικών διαφορών που χωρίζουν τις ροές των σωμάτων.

Συμβαίνει καμιά φορά
σε όλους συμβαίνει –
το κεφάλι να θέλει να εκραγεί
και κάθε ανάσα πικρή να βγαίνει από
τα ρουθούνια θαμπόγυαλα
τότε τα ποτήρια
τσουγκρίζουν
απευθείας στον μεγάλο κόσμο.
Έτσι πιάνω και θυμάμαι
εκείνη τη νύχτα που μαζεύαμε
βόμβους σιωπής από το στόμα σου,
ή τότε που πάτησα μία ακίδα μέσα στο χρόνο
πάει καιρός που ξεχάστηκε αυτό –
κι εκείνος τρύπησε σαν να ‘τανε χαρτί,
για να μην τελειώσει
εδώ το τρίξιμο
(κόκκαλα, δόντια, ουλές)
ξεκινάει η παλιά αφήγηση
πάντα με σιωπές γίνεται σε αυτό το ποίημα –
για κείνη την τρελή στροφή που γύρναγαν
χιλιάδες σύντροφοι στο στρόβιλο
είκοσι χρονών
και κάτι
πως “όλα πέρασαν” και είδηση δεν πήρα,
ίσα-ίσα ακούγεται αυτό,
συμβαίνει σε όλους καμιά φορά
στο Χέλσιμποργκ
και αλλού
τσαλακώνεις το χρόνο σου
αυτός γίνεται χαρτομάζα
αμέτρητα μηδενικά
τελικά μεταφράζονται.
τόσος χειμώνας
τόσος ήλιος
δεν είναι να ξανάρθει.