Λησμονώ τους άσημους καιρούς των ανθρώπων,

τότε που αρμένιζαν στον ήλιο γυμνοί απ’ τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους,

που απάγγελναν κρυφά τα όνειρά τους σε άδεια, υγρά δωμάτια.

Λησμονώ τους άσημους χρόνους των ανθρώπων,

μονάχα όταν οι ίδιοι λησμονήσουν το αλφάβητο της αθωότητας.

«είναι εύκολο να ξεχνάς, κι είναι σα να πεθαίνεις».