Ο Διαφωτισμός σκότωσε τους μύθους και τους θεούς, για να ελευθερώσει τους ανθρώπους. Στα επόμενα νεωτερικά χρόνια ο κόσμος απομαγεύτηκε ακόμα περισσότερο. Ο άνθρωπος, γεμάτος αλαζονεία από τη σφαγή των θεών, πάνοπλος με επιστημονικές ανακαλύψεις, κυριάρχησε και ασέλγησε πάνω στη φύση.
Όμως, η βάση της ύπαρξης είναι μυθολογική, αφού το υπαρξιακό ερώτημα παραμένει αναπάντητο. Για να καλυφθεί η “έλλειψη”, νέοι θεοί αναδύθηκαν. Νέες απόλυτες αλήθειες. Νέα δόγματα. Νέες ανερώτητες έννοιες. Ταμπού σημασίες. Οι καινούργιοι θεοί (αστική δημοκρατία, κέρδος, ανάπτυξη, πρόοδος. επιτυχία) απαιτούν διαρκείς ανθρωποθυσίες. Οποιοσδήποτε καταφέρεται εναντίον τους είναι παράνομος, εγκληματίας, τρομοκράτης, τρελός, περιθώριο. Οι νεωτερικές “απόλυτες αλήθειες” δεν συγχωρούν την κριτική και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. […]