Στις 25 Αυγούστου 1942 στις 6:15 π.μ., ο δεκαεφτάχρονος Πολωνός εργάτης Βαλέριαν Βρούμπελ εκτελέστηκε με μια λαιμητόμο στο κέντρο κράτησης του Αμβούργου. Είχε σταλεί για καταναγκαστικά έργα στη ναζιστική Γερμανία.
Άρρωστος από νοσταλγία, είχε ανάψει φωτιά στον αχυρώνα ενός αγροκτήματος, τον τόπο εργασίας του, με την πεποίθηση ότι, ως τιμωρία, θα τον έστελναν σπίτι του. Αν και ο εμπρησμός δεν προκάλεσε καμία ζημιά -ο ίδιος ο Βαλέριαν βοήθησε στην κατάσβεση της φωτιάς- το Ειδικό Δικαστήριο της Βρέμης τον καταδίκασε σε θάνατο ως “παράσιτο κατά του γερμανικού λαού”.
Η κρατική δολοφονία παρέμεινε ατιμώρητη – ένας ακόμη κρίκος στο εθνικοσοσιαλιστικό σύστημα δικαστικής τρομοκρατίας και της μεταπολεμικής ατιμωρησίας των δικαστών.