Το 1993, ο Εδουάρδο Γκαλεάνο επέλεξε μία σειρά ιστοριών που συμπεριλαμβάνονταν στα έως τότε δημοσιευμένα βιβλία του. Το αποτέλεσμα ήταν το Amares, μία προσωπική ανθολογία που εκδόθηκε από τον οίκο Alianza στην Ισπανία, η οποία έμελλε να γίνει ένα μικρό κλασικό βιβλίο, κάτι σαν τις «Μεγάλες Επιτυχίες» της πεζογραφίας του πολυβραβευμένου Ουρουγουανού συγγραφέα και δημοσιογράφου. Όπως είχε πει και ο ίδιος σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, φανταζόταν τα βιβλία του «σαν σπίτια με πολλά παράθυρα, με παράθυρα πολύ μεγάλα και με πολλές πόρτες, έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να μπει και να βγει απ’ όπου θελήσει και όσες φορές επιθυμεί. Βιβλία που να μην είναι κλουβιά, αλλά χώροι ελευθερίας.» Οι αδικίες, οι επώδυνες και μαγικές όψεις του έρωτα, η καταδίκη του ιμπεριαλισμού και οι διαφορετικές όψεις της σύγχρονης αποικιοκρατίας, οι επαναστάσεις και οι πολιτιστικές μορφές αντίστασης, η φιλία ως καταφύγιο, οι λησμονημένοι της Ιστορίας και τα μικρά θαύματα που κρύβονται στην καθημερινή ζωή είναι κάποια από τα θέματα που απασχολούσαν και ενέπνεαν τον Γκαλεάνο. Η διαδρομή των κειμένων σε αυτές τις σελίδες δείχνει …ό,τι αγαπάει.