“Ποιος είναι άρχοντας της ζωής; Ο πρόεδρος μιας εταιρείας πετρελαίου: Ή ο δικηγόρος που αναλαμβάνει τις πιο τιποτένιες αγωγές διαζυγίου και εκβιαστικές μανούβρες; Η χορεύτρια της επιθεώρησης; Ο Ροκφέλλερ; Ο Σίνκλαιρ; Ο Μόργκαν: Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών; Απ’ όλους αυτούς, που μπορούν ν’ αγοράζουν και να πουλάνε ηπείρους, να φτιάχνουν δημοκρατίες και να τις καταστρέφουν, να στέφουν βασιλιάδες και να τους εκθρονίζουν, ν’ αρχίζουν επαναστάσεις και να τις καταπνίγουν, κανένας δεν είναι άρχοντας της ζωής. Είναι όλοι πιασμένοι στη μηχανή που ονομάζεται Μοντέρνοι Καιροί, στη Σύγχρονη Ζωή μας. Στροβιλίζονται γύρω γύρω, εκσφενδονίζονται εδώ κι εκεί, σαν μικροί κόκκοι, πότε πάνω, πότε κάτω. Ίσως ο Γιασίντο, ο Ινδιάνος που κατείχε τη Ράσα Μπλάνκα χωρίς να του ανήκει, ήταν άρχοντας της ζωής – ως την ημέρα που ανακαλύφθηκε ότι η Ράσα Μπλάνκα είχε πετρέλαιο στο έδαφός της. Εκείνη τη στιγμή ο Γιασίντο έπαψε να είναι άρχοντας της ζωής, γιατί κι αυτός τώρα άρχισε να γίνεται ένας κόκκος που στριφογύριζε μέσα στη μηχανή”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) “Η πλοκή του Λευκού Ρόδου είναι η θανάσιμη συνύφανση του ατσαλένιου στημονιού του πολυεθνικού κεφαλαίου και του χλωρού υφαδιού τής σχεδόν κλειστής ινδιάνικης οικονομίας. Είναι η μεγάλη σύγκρουση του αιώνα μας… Οι Ινδιάνοι διανύουν την ιστορία στο ρυθμό μιας περίληψης. Στον ίδιο ρυθμό εξεγείρονται. Η πλοκή των έργων του Traven είναι ήδη τραγικά μετεπαναστατική”. (Λ.Α.) Το μυθιστόρημα συνοδεύεται από το επίμετρο του Λευτέρη Αναγνώστου “Β. Traven. Οι μεταμορφώσεις ενός μοναδικού”.