Το Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του Γερο-Πόσουμ. (Old Possum’s Book of Practical Cats), ένα βιβλίο κεφάτο, σπινθηροβόλο, πλούσιο, με παιγνιώδεις ρυθμούς και ομοιοκαταληξίες, είναι τελείως διαφορετικό απ’ όλα τα άλλα έργα του Έλιοτ. Και παρά το γεγονός πως, κατά μία έννοια, έχει γνωρίσει τη μεγαλύτερη δημοσιότητα (εφόσον έδωσε το λιμπρέτο του περίφημου μιούζικαλ Cats, που παίζεται για δεκαετίες στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη), εξακολουθεί να παραμένει το λιγότερο μεταφρασμένο έργο του Έλιοτ και το λιγότερο σχολιασμένο. Πολλοί απ’ τους μελετητές το θεωρούν απλώς ένα παιχνίδι, μια ανάλαφρη στιγμή του αυστηρού νομπελίστα ποιητή, και το προσπερνάνε. Ο Genesius Jones λ.χ., ενώ αναλύει δια μακρών τη σημασία των σκύλων και των αρκούδων στην ποίηση του Έλιοτ (σύμβολα της γονιμότητας οι πρώτοι και των ψυχών στην κόλαση οι δεύτερες – που σαν τον αστερισμό της Άρκτου στριφογυρνούν συνέχεια χωρίς να δύουν ποτέ), είναι πολύ ολιγόλογος όταν συναντά γάτες. Αναφέρει βέβαια τις άλλες γάτες, αυτές που κάνουν την εμφάνισή τους στα σοβαρά ποιήματα του Έλιοτ ( την Ομιχλόγατα στο Ερωτικό Τραγούδι του Τζ. Άλφρεντ Προύφροκ, τη γάτα του δρόμου στη Ραψωδία, τις λευκές γάτες της Βεγγάλης, την Περσική Γάτα, τις Γάτες Πόρπενταϊν, και άλλες), υπαινίσσεται ότι χρησιμοποιούνται πιθανώς ως σύμβολο του ανθρώπου με τα πάθη του, τις ματαιοδοξίες του και τις μικρότητές του, ίσως και εν μέρει του ίδιου του ποιητή, αλλά εντέλει αφήνει το θέμα ανοιχτό. […] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)