Ένα από τα γνωστότερα άγνωστα διαμάντια της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μια βαλκανική οδύσσεια. Ένα παράλογο και ανελέητο κυνηγητό στα βουνά του Μαυροβουνίου που καταλήγει σε μια ελεγεία για τη ζωή και την απώλειά της, για το μίσος και την αγάπη, για την ύστατη επιθυμία του ανθρώπου για ελευθερία. Ένα βιβλίο-καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης, που καταδεικνύει την ανάγκη των πολλών να αφανίσουν ό,τι είναι διαφορετικό και λιγότερο “κανονικό”, ώστε να αποφύγουν την επώδυνη αναμέτρηση με τον εαυτό τους. “Δεν ήξερε ούτε πού βρισκόταν ούτε προς τα πού θα πήγαινε, μα ούτε και τι θα έκανε. Ήξερε μονάχα ότι δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά εκείνα τα μικρά χωριά του Μαυροβουνίου, στα οποία κάποτε έτυχε να υποφέρει και να νιώσει ευτυχισμένος, διότι εκείνη τη στιγμή -με το βλέμμα στραμμένο στον ίδιο του τον εαυτό, σαν στο βαθύ σκοτάδι της νύχτας- αποχαιρετούσε, δίχως έστω ένα δάκρυ, τον κόσμο όλο”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)