ο όλο θέατρο ήταν έργο του κυρίου Κουίν.
Αυτός ήταν ο σκηνοθέτης της παράστασης – αυτός έδινε στους ηθοποιούς τις ατάκες τους… κινούσε τα νήματα, υποτάσσοντας τις μαριονέτες στο θέλημά του.
Ήταν ένα συνηθισμένο πρωτοχρονιάτικο πάρτι αλλά, καθώς πλησίαζαν τα μεσάνυχτα, ο εξαιρετικά παρατηρητικός κύριος Σάτεργουεϊτ διαισθανόταν πως δραματικά γεγονότα θα ακολουθούσαν. Και επαληθεύτηκε όταν ένας μυστηριώδης άγνωστος χτύπησε την πόρτα. Ποιος είναι στ’ αλήθεια ο κύριος Κουίν;
Ο νέος φίλος του κυρίου Σάτερθγουεϊτ είναι ένα αίνιγμα. Σε όλες τις ιστορίες περιλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή ο κύριος Κουίν εμφανίζεται και χάνεται σαν ένα παιχνίδισμα που κάνει το φως. Το μοναδικό σταθερό χαρακτηριστικό του είναι πως η παρουσία του αποτελεί οιωνό – κάποιες φορές καλό και κάποιες φορές θανατηφόρο.