Στο “Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα”, το έβδομο μυθιστόρημά του, ο σοφός, πνευματώδης και πάντα τολμηρός Τομ Ρόμπινς μας γνωρίζει τον πιο πολύπλοκο και συναρπαστικό χαρακτήρα που έχει δημιουργήσει.
Ο Σουίτερς είναι μια αντίφαση για όλες τις εποχές: ένας αναρχικός που δουλεύει για την κυβέρνηση, ένας ειρηνιστής που κουβαλάει όπλο, ένας χορτοφάγος που τρώει σάλτσα από χοιρινό, ένας μάγος του κυβερνοχώρου που σιχαίνεται τα κομπιούτερ, ένας χειμαρρώδης μπον βιβέρ που μπορεί ξαφνικά να γίνει ένας μυγιάγγιχτος σιχασιάρης, ένας άνθρωπος που, αν και είναι λάτρης της αθωότητας, καίγεται να ξεπαρθενέψει την ανήλικη ετεροθαλή αδελφή του (για να ερωτευτεί μετά εξίσου παράφορα μια καλόγρια δέκα χρόνια μεγαλύτερή του).
Παρ’ όλα αυτά, ο Σουίτερς είναι πάντα σίγουρος για τον εαυτό του. Δεν κουβαλά απλώς πιστόλι. Είναι ο ίδιος πιστόλι.