Μισούσες τα νέα ζευγάρια που περπάταγαν χαρούμενα, πιασμένα από το χέρι. Εσύ δεν ήξερες παρά μόνο τις βρώμικες κάμαρες, τα κατεβασμένα ρολλά των καταστημάτων, τη μπόχα των κινηματογράφων που προβάλλουν πορνό και το σκοτάδι. Δεν ήσουνα παρά ένας βρυκόλακας του έρωτα που δεν αντέχει το φως του ήλιου. Κι, όμως, συνέχιζες να ζεις· δεν είχες δύναμη να σταματήσεις. Δεν ήταν δρόμος αυτός που βάδιζες, παρά αδιέξοδο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)