“Στην αρχή, ο αμερικάνος είδε στη διάταξη των μαύρων πιονιών μονάχα μια αδέξια σύγχυση που προερχόταν από αίσθηση πανικού, και ακριβώς αυτός ο άτακτος σχηματισμός τον έκανε να σκεφτεί πως η θέση του νέγρου απέκλειε μια τακτική και αποφασιστική επίθεση.
Ο Tom, ωστόσο, έβλεπε κάτι άλλο μέσα σ’ αυτή την αταξία· όλες οι φυσικές τακτικές του σκλάβου, όλη η πανουργία του αφρικάνου, συμπυκνώνονταν σε αυτές τις κινήσεις. Η αταξία προετοιμαζόταν περίτεχνα ώστε να αποκρύψει μια ενέδρα, οι στρατιώτες υποκρίνονταν ότι υποχωρούν ώστε να παγιδεύσουν τον αντίπαλο, τα άλογα προσποιούνταν νευρικότητα και ο βασιλιάς υποκρινόταν ότι το βάζει στα πόδια. Η έλλειψη ισορροπίας είχε έναν άξονα, η εξέγερση είχε έναν αρχηγό, η σύγχυση είχε έναν σκοπό”.