“Όσο έχω μάτια για να βλέπω τις φρικαλεότητες αυτού του κόσμου, όσο τα αυτιά μου μπορούν ν’ ακούνε τα βογγητά του προλεταριάτου, όσο το μυαλό μου είναι άγρυπνο μες στο κεφάλι μου και μπορεί ν’ αντί καθρεφτίζει όλες τις τρομερές εντυπώσεις που προκαλούν οι αδικίες κάθε στιγμής, όσο η καρδιά μου δεν μένει απαθής μπροστά στα βάσανα των απόκληρων, το στόμα μου δεν θα μείνει κλειστό όσον αφορά τα εγκλήματα που διαπράττουν εναντίον του λαού οι πλούσιοι και οι ισχυροί.” (Γιόχαν Μοστ, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)