“Απαραίτητη προϋπόθεση για ν’ ασκήσουμε σήμερα ριζική κριτική στην καπιταλιστική νεωτερικότητα και για ν’ αντισταθούμε στις μορφές συνθετικής ζωής που προσπαθεί να μας επιβάλει, είναι να ασπαστούμε, δίχως ενοχές, μια ορισμένη δόση κριτικού συντηρητισμού. Αυτό είναι, σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα του Όργουελ. Κι εναπόκειται σ’ εμάς να δώσουμε στον “συντηρητικό αναρχισμό” του τη φιλοσοφική θέση που του αρμόζει εντός των ποικίλων αγώνων της όποιας νέας Αντίστασης”. (Ζ.-Κ. Μισεά)

Στα κείμενα του παρόντος βιβλίου ο Ζ.-Κ. Μισεά καταπιάνεται με το διανοητικό πορτραίτο του Όργουελ και την πολιτική και θεωρητική κληρονομιά που μας αφήνει. Η δυσκολία των λογοτεχνικών του ηρώων να αντισταθούν στον ολοκληρωτισμό συνδυάζεται με την ηθική επιταγή του δημοκρατικού σοσιαλισμού, τον πολιτισμό των λαϊκών τάξεων, καθώς και τις έννοιες του πατριωτισμού και της common decency, τις οποίες υπερασπίζεται στον δοκιμιακό του λόγο ο σπουδαίος Άγγλος συγγραφέας.
Ο Μισεά πιστεύει ότι είναι δυνατόν ένας από τους διαυγέστερους αναλυτές του ολοκληρωτισμού να παραμένει ταυτόχρονα και ανυποχώρητος πολέμιος της καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων ότι μπορεί να υπερασπίζεται σθεναρά την ισότητα δίχως, παρ’ όλα αυτά, να συμμερίζεται τις “προοδευτικές” και “εκσυγχρονιστικές” ψευδαισθήσεις εν ονόματι των οποίων προωθείται πλέον η καταστροφή του κόσμου.