«Δυστυχώς το βιβλίο αυτό θα προσφέρει μάλλον μικρή παρηγοριά σε εκείνους που υπερασπίζονται την παραδεδεγμένη σοφία σχετικά με την κοινωνική τάξη και τους ταξικούς αγώνες. Για τους αμετακίνητους μαρξιστές, η τάξη είναι η σχέση των κοινωνικών ομάδων με την ιδιοκτησία και τον έλεγχο των μέσων της υλικής παραγωγής, και η πολιτική και κοινωνική εξουσία απορρέει από την ιδιοκτησία παραγωγικής περιουσίας. Παραμένουν πεπεισμένοι ότι οι θεμελιώδεις σχέσεις μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία είναι, με ελαφρές παραλλαγές, όπως ήταν πριν από διακόσια χρόνια στην αυγή της βιομηχανικής επανάστασης. Οι οπαδοί αυτού του δόγματος δεν κουράζονται ποτέ να παραθέτουν χωρία από τις γραφές και να διακηρύσσουν την πίστη τους. Γι’ αυτούς, άνθρωποι σαν εμένα είναι αποστάτες. Ως προς αυτό δηλώνω ένοχος. Παραμένω πιστός στα ζητήματα που έθεσαν οι θεμελιωτές του ιστορικού υλισμού και στην πεποίθησή τους ότι η ιστορία μπορεί να προσφέρει λύσεις σε δύσκολα προβλήματα σχετικά με την εξουσία. Δεν μπορεί όμως να είναι αλήθεια ότι οι απαντήσεις παραμένουν αμετάβλητες. Ισχυριζόμενοι κάτι τέτοιο καταλήγουμε σ’ ένα ατέλειωτο ξεχείλισμα μύδρων και κατηγοριών. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ξοδεύεται σε αντεγκλήσεις.» (Stanley Aronowitz) Οι τάξεις, υποστηρίζει ο Στάνλεϋ Αρόνοβττς, χρειάζεται να κατανοηθούν με όρους όχι μόνο κοινωνικής διαστρωμάτωσης και υλικής παραγωγής, αλλά και εξουσίας των κοινωνικών ομάδων που επιδιώκουν να ορίσουν την ίδια τους τη ζωή και να αλλάξουν το ρου της ιστορίας. Τα εργατικά κινήματα, οι φεμινίστριες ή οι οικολόγοι ακτιβιστές, όπως και τα αναδυόμενα κινήματα παγκόσμιας δικαιοσύνης, εμπλέκονται σε ταξικούς αγώνες καθώς οι διεκδικήσεις εξουσίας τους αμφισβητούν και αναδιαμορφώνουν την κρατούσα τάξη πραγμάτων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)