«…Τρομοκρατία: ο λενινισμός στην κοινωνία του θεάματος… Στο γεμάτο αγωνία θρίλερ των αντίθετων εξτρεμισμών, που σκηνοθετήθηκε από τα διάφορα Υπουργεία Εθνικής Ασφάλειας, σε αυτό το ειδικό θέαμα που προβάλλεται παγκοσμίως, ύψιστη δολιότητα της αντεπανάστασης και έσχατη μεταμόρφωση της λενινιστικής ”ταξικής συνείδησης”, η οποία πρέπει να φθάσει στο προλεταριάτο εκ των έξω, παλεύοντας με τις υφιστάμενες συνθήκες (την ”ζωή”), υπάρχει ο κρυφός στόχος να αλλοιωθεί η αναγκαιότητα της επανάστασης, εγκλωβιζόμενη στο άθλιο θέαμα του εμφυλίου πολέμου. Συνεπώς, ένα λενινιστικό κόμμα γνήσια ψευδο-επαναστατικό μπορεί να υφίσταται σήμερα μόνον ως ”ένοπλη πρωτοπορία”: ή θα φέρει στο προλεταριάτο το ειδικό θέαμα ή δεν θα υπάρξει. Δεν υπάρχουν άλλοι ρόλοι: ή ρεφορμιστές ή τρομοκράτες. […] Οι ”νέοι μάρτυρες”, οι μόνοι δυνατοί σύγχρονοι μπολσεβίκοι, πρέπει να ξεσκεπαστούν και να υποδειχθούν στο επαναστατικό προλεταριάτο ως οι πλέον ύπουλοι εχθροί του. […] Οι οπαδοί της ζωής δεν θα αφεθούν ”παθητικά” να τους σκοτώσουν, αλλά και δεν θα επιτρέψουν στον θάνατο να γίνει κύριος του πάθους τους. Ας αφήσουμε τους αυτόχειρες να θάψουν τους δολοφόνους.»