“Το κίνημα της κατάργησης των φυλακών (prisonabolitionism) έχει μακρά ιστορία και σε διάφορες εποχές οι ακτιβιστές του υποστήριξαν πως οι συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές και τα κρατητήρια, παράλληλα με την αποτυχία των σωφρονιστικών ιδρυμάτων να επιτελέσουν τον διακηρυγμένο τους σκοπό, συγκροτούν το ισχυρότερο επιχείρημα για την κατάργησή τους. Βέβαια, οι συνθήκες έχουν γίνει ακόμα χειρότερες με τα χρόνια και ένας ασύλληπτος αριθμός ανθρώπων -πάνω από δυο εκατομμύρια- κρατούνται σήμερα στο σωφρονιστικό δίκτυο των ΗΠΑ. Επιπλέον, γίναμε μάρτυρες του πως οι θεσμοί αυτοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο των ΗΠΑ για την επίτευξη παγκόσμιας κυριαρχίας – και αυτό αποτελεί ένα ακόμα επιχείρημα υπέρ της κατάργησής τους.
Όταν κάνουμε λόγο για την κατάργηση, δεν φανταζόμαστε τη μεμονωμένη κατάλυση των εγκαταστάσεων που ονομάζουμε φυλακές και κρατητήρια. Δεν είναι αυτό το πρόταγμα της κατάργησης. Εισηγηθήκαμε την έννοια του σωφρονιστικοβιομηχανικού συμπλέγματος ως αντανάκλαση του βαθμού στον οποίο η φυλακή δομείται βαθύτατα από οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, που πρέπει και οι ίδιες να καταλυθούν. Θα μπορούσες λοιπόν να πεις ότι η κατάργηση των φυλακών είναι ένας τρόπος να μιλάμε για τις παγίδες τις οποίες κρύβει η ιδιαίτερη εκδοχή δημοκρατίας που αντιπροσωπεύεται από τον αμερικανικό καπιταλισμό.”

Γυναίκα. Μαύρη. Κομμουνίστρια. Διανοούμενη. Αμερικανίδα. Φυσιογνωμική συμπύκνωση όλων όσοι αποκλείονταν από το αμερικανικό όνειρο, η Άντζελα Υβόν Ντέηβις αναδείχθηκε σε πρόσωπο αναφοράς για όλους όσοι στρατεύτηκαν στην ανατροπή του. Ωστόσο, και μετά την άμπωτη των εξεγερσιακών εικόνων, παρέμεινε αφοσιωμένη στην υπόθεση της ολόπλευρης απελευθέρωσης, ενεργός μέχρι σήμερα στο χώρο της σκέψης και του ακτιβισμού και δεκτική στην αναμέτρηση με διαρκώς νέα ερωτήματα.
Σε αυτή τη συλλογή συνεντεύξεων η Άντζελα Ντέηβις συζητά για τη φύση της εξουσίας των αμερικανικών θεσμών, με αφορμή τις αποκαλύψεις για τη φυλακή του Άμπου Γράιμπ. Με εφαλτήριο τη φυλάκισή της και την εμπειρία του να έχει υπάρξει “εχθρός του κράτους” η Ντέηβις, καθηγήτρια φιλοσοφίας, μαθήτρια του Χέρμπερτ Μαρκούζε και άλλοτε η “πλέον καταζη-τούμενη ” γυναίκα της Αμερικής, συζητά για την αντίσταση και τον νόμο, τον θεσμοποιημένο σεξουαλικό καταναγκασμό, τις φυλακές και την πολιτική, αναπτύσσοντας, μεταξύ άλλων, την άποψη του W.E.B. Dubois ότι μόλις οι Αφροαμερικανοί χειραφετήθηκαν από τη δουλεία, στερήθηκαν τα πλήρη δικαιώματα των άλλων πολιτών. Αυτή η στέρηση δικαιωμάτων καθώς και η δημιουργία του αμερικανικού σωφρονιστικού συστήματος λειτούργησαν ως ένας τρόπος διατήρησης της κυριαρχίας και της άσκησης ελέγχου σε ολόκληρους πληθυσμούς.
Με αναλύσεις πρωτότυπες και ταυτόχρονα διεισδυτικές, αναλύσεις που θα αντέξουν πέραν του τρέχοντος ιστορικού χρόνου, η Ντέηβις αποκαλύπτει τους δεσμούς μεταξύ της αυτοκρατορίας, των φυλακών και των βασανιστηρίων. Οι συνεντεύξεις αποτελούν άμεση αντίδραση -από μια πρώην εχθρό του κράτους που έγινε μια από τις σημαντικότερες μορφές της δημόσιας διανόησης (public intellectual)- προς την οξύτερη, ίσως, κρίση της αμερικανικής πολιτικής και ηθικής ταυτότητας των καιρών μας.