Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένας απολογισμός των γεγονότων γραμμένος από έναν αυτόπτη μάρτυρα που έμενε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του πρώτου δεκαπενθημέρου του Μάη ’68. Είναι ό,τι ένας άνθρωπος είδε, άκουσε ή ανακάλυψε κατά τη διάρκεια αυτής της μικρής περιόδου. Ο απολογισμός αυτός καθόλου δεν αξιώνει ευρύτητα. Γράφηκε και τυπώθηκε βιαστικά· πρόθεσή του ήταν να ενημερώσει περισσότερο -και να ενημερώσει γρήγορα- παρά να αναλύσει.
Τα γαλλικά γεγονότα έχουν μια σημασία που εκτείνεται πολύ πέραν των συνόρων της σύγχρονης Γαλλίας. Θ’ αφήσουν το σημάδι τους πάνω στην ιστορία του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Η γαλλική αστική κοινωνία έχει στην κυριολεξία σειστεί από τα θεμέλιά της. Οποιαδήποτε κι αν είναι η έκβαση του σημερινού αγώνα, πρέπει ψύχραιμα να σημειώσουμε το γεγονός ότι ο πολιτικός χάρτης της δυτικής καπιταλιστικής κοινωνίας ποτέ πια δε θα είναι ο ίδιος. Μια ολόκληρη εποχή έχει μόλις φτάσει στο τέλος της: η εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι θα μπορούσαν να πουν, με μια δόση αληθοφάνειας, ότι “αυτό δε θα μπορούσε να συμβεί εδώ”. Μια άλλη εποχή αρχίζει: η εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η επανάσταση είναι εφικτή κάτω από τις συνθήκες του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλισμού