Η λέξη “επανάσταση” ήταν σ’ όλα τα στόματα όταν γράφηκε το βιβλίο αυτό (το 1972). Οι άνθρωποι πίστευαν ότι η κατάληψη της κρατικής εξουσίας θ’ άλλαζε τον κόσμο και τη ζωή. Ο Ζακ Ελλύλ, εξετάζει συγκεκριμένα την επανάσταση και αναρωτιέται:
– Ποιο είναι σήμερα, αν υπάρχει, το επαναστατικό υποκείμενο;
– Υπάρχει προλεταριάτο;
– Ποιο είναι σήμερα;
– Οι λαοί του Τρίτου Κόσμου;
– Οι μισθωτοί συλλήβδην;
– Η νεολαία;
– Ποιες είναι οι μέθοδοι των κοινωνικών αγώνων;
– Είναι ο ανταρτοπόλεμος (ιδίως στη λατινική Αμερική);
– Είναι η αντικουλτούρα και τα κινήματα των Μαύρων στις Η.Π.Α.;
– Τι ήταν η Πολιτιστική επανάσταση στην Κίνα;
– Ποιο ήταν το νόημα των φοιτητικών εξεγέρσεων στη Δυτική Ευρώπη;
Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι σήμερα η συνολική επανάσταση είναι ανέφικτη και ότι αυτό που μπορεί να έχει πραγματικό αντίκρισμα στις συνθήκες ζωής μας είναι οι τοπικές, επιμέρους εξεγέρσεις ενάντια στην Αγία Τριάδα των κοινωνιών μας: ενάντια στο Κράτος, ενάντια στο Έθνος, ενάντια στην Τεχνική.