“Αυτό είναι σίγουρα το πιο δημιουργικό και συναρπαστικό και ενδεχομένως το πιο σημαντικό έργο που κυκλοφόρησε, εδώ και πολλά χρόνια, τόσο για τον αναρχισμό όσο και για τον αποκρυφισμό. Θα πρέπει να οδηγήσει στη δημιουργία ενός ολόκληρου νέου τομέα θεωρητικών σπουδών”. (David Graber, συγγραφέας του βιβλίου Χρέος: Τα πρώτα 5.000 χρόνια)
“Η Lagalisse ανασκάπτει τις θεολογικές, πνευματικές ρίζες του αναρχισμού προκειμένου να εντοπίσει τις αδυναμίες του αριστερού ακτιβισμού. Ένα βιβλίο συναρπαστικό, διαφωτιστικό που συχνά προκαλεί την έκπληξη, το οποίο ευχαριστεί και εντυπωσιάζει, καθώς αυτό στοχάζεται πάνω σε μία εντυπωσιακή ποικιλία θεμάτων, από το φύλο και τη διαθεματικότητα έως τις μυστικές εταιρείες, τον αποκρυφισμό και τη συνωμοσία”. (Gabriella Coleman, συγγραφέας του Hacker, Hoaxer, Whistleblower, Spy: The Many Faces of the Anonymous)

Τον 19ο αιώνα οι αναρχικοί κατηγορήθηκαν για συνωμοσία από τις κυβερνήσεις που φοβόντουσαν την επανάσταση, αλλά τον εικοστό αιώνα διάφορες “θεωρίες συνωμοσίας” κάνουν λόγο για έλεγχο των αναρχικών από το ίδιο το κράτος. Οι Ιλλουμινάτι ήταν ένα δίκτυο διανοούμενων που υποστήριξαν την αυτοκυβέρνηση και αντιτάχθηκαν στην ατομική ιδιοκτησία, ωστόσο σήμερα το κοινό μαθαίνει ότι αυτοί ήταν (και είναι) η ίδια ακριβώς ομάδα που ελέγχει τις κυβερνήσεις και υπερασπίζεται την ατομική ιδιοκτησία παγκοσμίως. Με την παρέμβασή της στη τόση παραπληροφόρηση, η Lagalisse χρησιμοποιεί πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές από πολλές γλώσσες για να διασαφηνίσει την ιστορία της αριστερός και να εξηγήσει την πραγματική σχέση ανάμεσα στην επανάσταση, την πανθεϊστική απόκρυφη φιλοσοφία και τις μυστικές αδελφότητες.
Εξερευνώντας τις κρυμμένες αντιστοιχίες ανάμεσα στον αναρχισμό, την αναγεννησιακή μαγεία και τα κινήματα της Νέας Εποχής, η Erica Lagalisse επίσης προωθεί την κριτική επιστημονική σκέψη όσον αφορά τις αριστερές συνδέσεις με την κοσμική πολιτική. Μελετώντας τον αναρχισμό ως ιστορικό αντικείμενο, αυτό το καινοτόμο έργο υπογραμμίζει το πώς η ανάπτυξη της αριστερής θεωρίας και πράξης μέσα στις μυστικές, ανδρικές δημόσιες σφαίρες εξακολουθεί να τροφοδοτεί τις σύγχρονες αναρχικές κατανοήσεις του “πολιτικού”, όπου η ανδρική καταπίεση από το κράτος γίνεται το πρότυπο εξουσίας γενικά