Αξίζει να γίνει μια αναφορά και σε ένα ακόμη σημείο, το οποίο αν και περισσότερο αφανές, ο συγγραφέας κατορθώνει να το διαφυλάξει και να το αναδείξει: ρωτάει ο αιρετικός ποιητής Μιχάλης Κατσαρός μέσα από το Νεκρό Δάσος του: Και τώρα τι πρέπει να γίνει / σ’ αυτό το νεκροταφείο των ονομάτων; / σ’ αυτό το νεκροταφείο των λέξεων; / Πώς θα ξαναβαφτίσουμε τις πυρκαγιές / “ελευθερία”, “ισότητα”, “Σοβιέτ”, “εξουσία”;
Τα κείμενα αυτού του βιβλίου απαντούν σε σπουδαίο βαθμό στην ερώτηση, ενώ ταυτόχρονα με την επάρκειά τους σαρκάζουν όσους σκορπάνε ολοκαίνουργια άδεια κελύφη λέξεων κενών νοήματος, ή, ακόμη περισσότερο, έχουν υποστείλει τη σημαία του αγώνα και στη θέση της έχουν σηκώσει από καιρό τη λευκή σημαία του συμβιβασμού με την “πραγματικότητα”, τους στόχους και εν τέλει με την ίδια τη γλώσσα της κυριαρχίας. Ταυτόχρονα αποτελούν πολύτιμο ανάγνωσμα για όσους εμπλέκονται στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης ή θα ήθελαν να αποκτήσουν μια συνολικότερη οπτική γύρω από την πολιτική θεωρία του Αναρχισμού.