Κάθε απόπειρα να ακουστεί η φωνή των αόρατων, αντρών και γυναικών, να αποκτήσουν αληθινή μορφή, να διαλυθεί η αποσιώπηση, η λήθη ή η διαστρέβλωση των όσων πάλεψαν, δεν αποτελεί ανασκαφή στο παρελθόν, αλλά εργαλείο και έμπνευση για την ανατροπή του εξουσιαστικού μονολόγου. Έτσι, ένας πρώτος στόχος αυτής της έκδοσης είναι να φωτίσει την ιστορία των Ελεύθερων Γυναικών (Mujeres Libres) μέσα από διηγήσεις των ίδιων, να σκιαγραφήσει πώς γεννήθηκαν ως οργάνωση, τους στόχους και το όραμά τους, καθιστώντας πιο ορατή και απτή τη συμβολή τους στο αναρχικό κίνημα και την επαναστατημένη Ισπανία του ’36.
…Το βιβλίο αυτό, που ξεδιπλώνει το νήμα της γυναικείας παρουσίας και επαναστατικής δράσης στην Ισπανία του ’30, ταυτόχρονα κατορθώνει να πιάνει κι άλλα νήματα ενώνει τόσο στην αφήγηση όσο και στη σκέψη μας τα πρόσωπα και τους αγώνες του αναρχικού ανθού της Ιβηρικής και για άλλη μια φορά με ένα νεύμα, μάς τείνει το χέρι στη συνέχεια των αγώνων. Η συνεπής παρουσία, η δέσμευση στον αγώνα για την αναρχία και τον ελευθεριακό κομμουνισμό 82 χρόνια μετά, από γυναίκες και άντρες σε διάφορα μέρη του πλανήτη, αποτελούν την πιο εύγλωττη απάντηση στο στερνό ερώτημα της Λουθία Σαορνίλ: «Όμως, είναι αλήθεια ότι η ελπίδα έχει πεθάνει»; (Ελευθεριακές Εκδόσεις Ναυτίλος)

Εύχομαι πως η ιστορία των Mujeres Libres και οι επιμέρους ιστορίες κάποιων από τις ακτιβίστριές τους, θα αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για αυτούς που σήμερα, αντιμετωπίζουν εμφανώς δυσβάσταχτα εμπόδια, είτε πολιτικά, είτε πολιτισμικά, είτε οικονομικά… Οι αγώνες τους για αναγνώριση και σεβασμό, σε μια κοινωνία που τους αρνούνταν και τα δύο, μπορούν να είναι αρκετά διδακτικοί. Σε μια εποχή που οι πιέσεις για ομοιογένεια, συμμόρφωση, και πισωγύρισμα, όσον αφορά την κοινωνική αλλαγή, φαίνεται να κερδίζουν έδαφος, μπορούμε, ίσως, να μάθουμε από αυτές που πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια διεύρυνσής της αλλαγής και στην επινόηση νέων μοντέλων κοινωνικής οργάνωσης. Χρειαζόμαστε οποιαδήποτε βοήθεια είναι δυνατό να μας προσφερθεί. (Από τον πρόλογο της συγγραφέως στην ελληνική έκδοση)