Στη θέα αυτού του κελιού κανείς δεν μπορούσε να αποδιώξει τη σκέψη αυτό είναι ένα φέρετρο. Εξάλλου η εσωτερική όψη της φυλακής έμοιαζε με θολωτό τάφο. Όταν κάποια φορά με μετέφεραν για τιμωρία στο Πειθαρχείο, την είδα με νυχτερινό φωτισμό. Σαν φώτα σε παρεκκλήσι νεκροταφείου έκαιγαν σαράντα λάμπες δίπλα σε σαράντα σφραγισμένες πόρτες, πίσω από τις οποίες σαράντα κρατούμενοι, θαμμένοι ζωντανοί, πρόσμεναν το τέλος τους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)