«Ο Φρανσίσκο Σαμπατέ ήταν πάντοτε ένας παράνομος. Ήδη από παιδί διαχώρισε την θέση του από μια άδικη κοινωνία και προσπάθησε να συμμετάσχει, όσο καλύτερα μπορούσε, στην οικοδόμηση μιας νέας, δικαιότερης και ανθρωπινότερης κοινωνίας, στην οποία οι ελπίδες, οι αξίες και οι προσδοκίες του ατόμου δεν θα καταπατούνται διαρκώς. Για να επιτύχει αυτήν την ελεύθερη κοινωνία δεν δίστασε να αμφισβητήσει την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων. Αδιαφόρησε για τα πλήγματα που θα δεχόταν. Δεν είχε καμία επιλογή όσον αφορά τα μέσα με τα οποία θα διεξήγαγε τον αγώνα του. Το μόνο που διέθετε ήταν το θάρρος, η ευφυΐα και η δύναμη της θέλησής του.»