Το κείμενο της Αλεξάνδρας Κολοντάι προσφέρει πληροφορίες ανεκτίμητης σημασίας. Κατ’ αρχάς, μέσα από τις άμεσες ενδείξεις που παρέχει σχετικά με τις στάσεις και τις αντιδράσεις των Ρώσων εργατών απέναντι στην πολιτική του μπολσεβίκικου κόμματος. Ύστερα, και κυρίως, δείχνοντας ότι ένα πλατύ κομμάτι της εργατικής τάξης του κόμματος είχε συνείδηση της υπό εξέλιξη διαδικασίας γραφειοκρατικοποίησης εναντίον της οποίας ορθωνόταν. . . Οι εργάτες ήθελαν κάτι, και το έδειξαν, τόσο μέσα στο κόμμα με την Εργατική Αντιπολίτευση, όσο και έξω από το κόμμα με τις απεργίες του Πέτρογκραντ και την εξέγερση της Κροστάνδης. Χρειάστηκε να συνθλιβούν και η μεν και η δε από τον Λένιν και τον Τρότσκυ ώστε να μπορέσει να θριαμβεύσει στη συνέχεια ο Στάλιν.