Παρίσι, Κυριακή 12 Ιουλίου 1789, ώρα περίπου τρεις το μεσημέρι, χώρος Cafe de Foy στο Palais Royal.
Ένας νέος 29 ετών ξεπετιέται μέσα από το ανάστατο πλήθος, ανεβαίνει σ’ ένα τραπεζάκι του Cafe, κρατά στο χέρι ένα όπλο, ξεπερνά τον τραυλισμό του και αρχίζει να φωνάζει: “Πολίτες, έρχομαι από τις Βερσαλλίες. Η αποπομπή του υπουργού Νεκέρ είναι η καμπάνα ενός Αγίου Βαρθολομαίου των Πατριωτών. Τάγματα έχουν συγκεντρωθεί στο Champ de Mars. Θα βγουν και θα μας σφάξουν. Δεν μας απομένει παρά μία λύση: να προστρέξουμε στα όπλα και να βάλουμε κονκάρδες για να αναγνωριζόμαστε”.
Φτιάχνει κονκάρδες με φύλλα που κόβει από τις καστανιές, πέφτει στην αγκαλιά των ανθρώπων που τον ζητωκραυγάζουν και ξεκινάει την Επανάσταση. Δύο ημέρες αργότερα, η Βαστίλλη δεν θα υπάρχει και ο νέος θα μείνει στην ιστορία για πάντα…