Ο Paul Auster μεγάλωσε παίζοντας με πλαστικά εξάσφαιρα, παριστάνοντας τον καουμπόη που έβλεπε στα γουέστερν, και στα δέκα του χρόνια ήταν ήδη δεινός σκοπευτής. Έζησε τα τραυματικά επακόλουθα του φόνου του παππού του από τη γιαγιά του όταν ο πατέρας του ήταν παιδί και ξέρει από πρώτο χέρι πώς καταστρέφονται οικογένειες από ένα και μόνο περιστατικό ένοπλης βίας. Σε αυτό το σύντομο, καυστικό βιβλίο ο Auster παρακολουθεί ολόκληρους αιώνες χρήσης και κατάχρησης των όπλων στην Αμερική. Από τον βίαιο εκτοπισμό του γηγενούς πληθυσμού στην καταναγκαστική σκλαβιά εκατομμυρίων ανθρώπων, από τον άσπονδο διχασμό ανάμεσα στα στρατόπεδα υπέρ και κατά της οπλοκατοχής στα μακελειά που κυριαρχούν στα δελτία ειδήσεων σήμερα. Από το 1968 πάνω από ενάμισι εκατομμύριο Αμερικανοί έχουν σκοτωθεί από όπλα. Οι αριθμοί είναι τόσο μεγάλοι και τόσο ολέθριοι, που αναγκάζεται κανείς να αναρωτηθεί γιατί. Γιατί η Αμερική είναι τόσο διαφορετική και γιατί είναι η πιο βίαιη χώρα του δυτικού κόσμου; Το κείμενο διανθίζεται με τις απόκοσμες, αλησμόνητες φωτογραφίες του Spencer Ostrander από τους τόπους πάνω από τριάντα μακελειών ανά τη χώρα. Το “Αιματοβαμμένο έθνος” διατυπώνει το κεντρικό, φλέγον ερώτημα του καιρού μας: Σε τι κοινωνία θέλουμε να ζούμε; «Ένα συγκλονιστικό κείμενο για τη σφαγή που προκαλούν τα όπλα, ένας βαθύς προβληματισμός που σε στοιχειώνει.»